سه لامی شه و بيُدارانی بیُ قه رار ، خه رابات نشينانی دلَدار، که شکوُلَ له پيُلَانی به ديار، بـه هه شت فـروُشانی سه رمايه دار، له ئيُـوه ی دلَسوُزی بازاری خاسان و رِاسان .

 شايه د  به و رِايه حه ی رِوُح پــه روه ره ی يـــه ک د لَ و يـه ک کراسه بـشکیُ تاسه و(بيت الاحزانی ) ئــه م چه رخه چـه وا شه مان ، به تيشک و ليشکی رحمة للعالمين بوُ رِووناک  بکا .

يه هودای مه عزور له قافلَه ی که نعان 

 بـيُـژه قــا فلَه که ت بیُ بو کوردســـتان 

 (يوسف)یُ کمان هه س وه ک برای ئيُوه

  مينـهای نـــبووه ت ، هــه مـوی ها پـــیُ وه

 ئــيُمـه نايه ژين ، هـــا وبـــــه نـده کـانی

  ئه لَـيَين مـوو به مـوو  يـوُ سفي سا نی 

  چــــه ن  ( لا تثريب ) ی تـــَــومار کراوه

   به يومنـی سوننه ت ( رسـول الله ) وه

  بيُـن بـــو خاکی پاک صاحـيـب که مالان

  ميحوه ری نووری زومـره ی عـه ودالان

   زه وی حاســلَ خــيُز لــه فــه يـزي بـاري       

ليشــا و بــه ره که ت ســاری و جــاری  

    لــه جه زيره ی وان هــه تــا شاره زوور

     مــــولَکی موکريان باشوور و بــــاکـوور

دامـــانی شاهـــوُ و ؛ ته ته و کــــوسالَان

بـــه دلَ و  زوبان حــه زره ت ئه لا لَان

خانــه واده ی زوُر ســوُران و گـــوُران 

 نه فسـی ئه ممـاره و شه يتانيان توُران 

 شيُُخی ئامــدی و عــــه لی  هــه کاری 

  يــا ( ابــــو الوفــای ) نــيُـرگسه جاری

 شيُـخ ئيسی و موسی  ئا لی به رز نـجی 

 به نه قشه ی حه زره ت ده ريدا  گه نجی

  حه لَقه ی حوزوری ( ده ينه وه ريه کان)

  لــــه عه لايقی  عا لَـــه م بــــه ريـه کا ن 

  (خه واسی هه وليُر ) ( پيران هه وراما ن)

  کورده واري يــان   کــرده نــــوور بـــاران 

  (شازليه کانی ) چه م کــــــه لَا تــه رزا ن  

  ئــا شنای ( لاهوت ) خيُلَ پا يـه بـه رزان

  ئه هلی نه زه ری( ژاوه روُ) و(مای ده شت) 

  بنگای  ته ئييدی  گــوزه رگای به هه شت

   ( ابن الهــدايـه ) ( کا بـله سوور ) مـــا ن 

 زيكر و ياد يان  جـــه واز حوزور مــــا ن 

   ( خـتامْهم مسـْـک ) ئـــالی  عـــوسمانی 

    بــــژی کوردستان ، عــيــلم و عيــرفــــانی

پــــرِ به بــالَاتان  مــه ردی ( ذوالقــرنـيـن ) 

مه جليس نشينان رِه مزی که ين وبه يــن

 ئــه مـه  سه رفه سلَی عيــرفانی کـورده 

 ئا خوُ چه ن باب و چه ن فه رعی  ورده 

بـــوُ گه ردی پاتان ؛  چاوم موشته ری

خــوُزگه به و خاکه ی پاتان نـا سه ری  

 رِه حمه ت له روُحی به رزی( فه نايی)

 بــه( شــا ) ده ردی خوُی کرده ده وايی 

شا ؛ چـه  شا؟  يه عـنی  (أحسن الخـلف)

  ديــده و گــوزيـــده ی  (أکـــرم الَّسلف )

 ماديــحش مه گه ر ئه هلی نــه زه ر  بــوُ 

   گوُشی  جه ئه وساف ئه و بـا خه به ربوُ

   وه رنه هه زاران (ميرزای هه ورامی) 

   که م و کورت ماچوُ (وصفه السّامی )